Kayıtlar

Kasım, 2026 tarihine ait yayınlar gösteriliyor
Resim
  "İnsanın iyisi; ulusu ve yurdu için çalışan, her türlü fedakârlıkta bulunan, ulusun ve yurdun yükünü sırtlayandır." ​"Kişi edgüsi ol budun yüdgüsi" ​Türk Bilge Yusuf Has Hâcip / Kutadgu Bilig TÜRK BİLGELİĞİ
Resim
  Tuz-ekmek hakkını gözet Ahde vefa göster, emanete hıyanet etme Kurdun-kuşun hakkını gözet Kul hakkı yeme, kula kulluk etme... ​Kurt Baba
Resim
UMUT Gece yarısı sessizliğinde uyanır eski anılar, Bir lambanın titrek ışığında büyür gölgeler, İçimizde yankılanır yarım kalmış o cümleler, Zaman akar gider, izi kalır taşlarda. ​Emeğin, sevdanın, hasretin ortak dilinde, Bir türkü tuttururuz rüzgâra karışan, Yorgun adımlar bulur kendi yolunu, Karanlık çözülür ilk ışığında sabahın. ​Bir tas çorba, bir çift söz, bir dost selamı, Ağır yükleri hafifletir omuzlarımızda, Ne kadar uzak düşersek de birbirimizden, Aynı gökyüzünün altında atar kalbimiz. ​Umut, en kırık dalda bile yeşerir yeniden, Sabırla örülür yarınların ipeği, Biz yürürüz kendi yolumuzda başımız dik, Yüreğimizde hiç sönmeyen o kutlu ateşle. Fatih Mehmet Yiğit 
Resim
  BİR TÜRKÜ BİR SES... Dağların ardında güneş batarken, Rüzgâr taşır haberini uzak illerin, Bize kalan en sahici miras, Acılarla yakılan bir türkü bir ses ​Bir avuç toprakta saklı umudumuz, Emeğin, sabrın, vefanın izinde, Ne yollar tüketir bizi ne kışlar, Biz yine baharı çağırırız türkülerle. ​Yüreğimizde büyüyen o duru söz, Zaman geçse de eskimiyor, solmuyor, Her yeni günde yeniden kurulan, Bir düş gibi taze kalıyor içimizde. Yolun sonu görünmese de akşamın alacasında,  Bir türkü gibi içimize dolan o eski ses,  Bizi yeniden toplar dağıldığımız yerden,  Sözün en harlısıyla, yüreğin en durusuyla. Ellerimiz toprağa değdiğinde ısınır,  Çatlamış dudaklarda kuruyan cümleler,  Bir yudum suda, bir lokma ekmekte can bulur, Kırgınlıklar diner, sabır büyür sessizce. Ne fırtınalar sildi izimizi, ne sisler,  Biz yine kendi ışığımızla bulduk yönümüzü,  Bir omuzda dinlendi yorgun başımız,  Bir bakışta anladık birbirimizin dilini. Uzasa da gece, ağırlaşsa d...
Resim
  SELAM OLSUN  Kışın en sert ayazında bile, Yüreğimizde köz gibi saklarız baharı, Yorgun omuzlar, nasırlı eller, Aynı düşte buluşturur yarınları. ​Soğuk rüzgârlar eserken bozkırın üstünde, Bir umut türküsüdür dilimizde dolaşan, Yaralı yüreklerde biriken o sızı, Bir dostun elinde bulur dermanını. ​Emeğin izi var her yorgun avuçta, Sabrın harcıyla yoğrulur yarınlar, Ne çetin kışlar tüketir bu sevdayı, Ne de karanlık geceler söndürür ışığı. ​Bir bakışta anlaşılır en derin sözler, Paylaşılan bir lokmada büyür kardeşlik, Bir selamda, bir bakışta, bir dost elinde, Kırılan umutlar yeniden yeşerir. ​Acıdan süzülen her damla yaş, Çorak topraklara can verir, Gün ağarırken dağların ardından, Yeniden filizlenir kırılan dallar. ​Düşsek de, yorulsak da, yol uzasa da, Köklerimiz derinlerde birbirine bağlı, Sıcak bir ekmek, bölüşülen bir türkü, Verilen sözlerin en güzel karşılığı. ​Bizim türkümüz, bizim sesimizle, Bahar yeniden gelir bu topraklara, Yüreğimizde saklı o duru düşlerle, Aynı yold...
Resim
  Kasımda... Kasım rüzgârı usulca dokunur cama, Bir yaprak düşer, sessizce toprağa. Kısa günlerin ardından uzar gece, İçimde eski bir türkü, hem sade hem ince. Gökyüzü griye çalar ama umut baki, Her kışın ardında saklı bir bahar ki. Bir bardak sıcak çay, biraz da sükûnet, Zaman akar, geride kalır her zahmet. Fatih Mehmet Yiğit 
Resim
  "Atatürk'ün gayet mülayim bir tabiatı vardı. Yalnız, Türklük hakkında sarf edilen herhangi imalı bir söz onu asabiyete sevk ederdi." 📰 Cumhuriyet, 5 Aralık 1938, s. 5
Resim
  Olgunlar arasında çiğ,  Çiğler arasında olgun ol... Kendini bil, kendi kendine hakim ol Ödte bışığ-ta yig, yig-te bışığ bol Öz kentüngin bek tutgıl (Uygur Türkleri Turfan yazıtlarından) TÜRK BİLGELİĞİ
Resim
  Yaşamaktan ve savaşmaktan korkma. Kurt gibi özgür yaşa, bir savaşçı gibi öl. Fatih Mehmet Yiğit 
Resim
  "Bir adam ne olabileceğini gördüğünde huzuru yoktur." — Epictetus
Resim
  HAZAN Demir dağlar erir de bir gün, gönüldeki buz çözülmez. Ne bir el uzanır karanlıktan, ne de şafak söker beklenen yoldan. Bir ocağın külü kalır geriye, bir de dilden düşmeyen o türkü: "Değme felek, değme..." Yalnızlık, bu toprağın kaderidir; ne gelen olur, ne de halimizi soran. Kökü kurumuş ağacın dalı kırılır, giden geri dönmez, bekleyen yorulur; bir ömür böyle geçer fırtınayla, ne sığınak kalır ne de bir liman. ​Toprak çeker yorgun gövdeyi derine, bir anı kalır eski günlerden geriye; bağrında taşır bu koca coğrafya silinmeyen izleri, sönmeyen koru. Fatih Mehmet Yiğit 
Resim
  "Kuşlar göçten hemen önce acıya ve korkuya benzer bir şey hissederler. Hiçbir şey o hissi hafifletmez, uçuş hariç." — Lorine Niedecker
Resim
Şeref Han'ın Şerefnamesi'nde Oğuz-Türk Köken Bağı ve Kürt Bey İsimlerindeki Türkçe Kökenli Adlar Öz Bu çalışma, 16. yüzyıl Osmanlı-Safevî sınır bölgesinin önemli devlet adamı ve tarihçisi Şeref Han Bitlisî'nin (1543–1603) Şerefname adlı eserinde Kürtlerin kökenine dair sunduğu Oğuz-Türk bağını ve eserde geçen Kürt beylerine ait Türkçe kökenli adları incelemektedir. Şeref Han, eserinde Kürtlerin kökenini Oğuz Han'ın Büğdüz boyuna ve Efrasiyab'a (Alp Er Tonga) bağlamakta; ayrıca Dahhak'ın zulmünden kaçarak dağlara sığınan toplulukların zamanla dillerini ve kültürlerini yitirdiklerini anlatmaktadır. Çalışmada, Şerefname'de yer alan Kürt bey isimlerinin önemli bir bölümünün Türkçe kökenli olduğu (Hezar, Alp, Ergun, Uğur, Turan, Tuğrultekin, Buri, Karakuş, Teymur, Budak, Bayram, Bay Sungur, Saruhan, Karahan, Timurhan, Kılıç, Beyke, Duman, Atak vb.) ortaya konulmakta; bu durumun eserdeki Oğuz-Türk köken teziyle tutarlılığı değerlendirilmektedir. Ayrıca eserdeki bo...
Resim
  YALNIZIZ  Kırık bir aynaya bakar gibi bakıyoruz zamana, Ne yüzümüz eskisi gibi, Ne de içimizdeki o kalabalık sokaklar. Herkes kendi gürültüsünde sağır, Herkes kendi kuytuluğunda yalnız. Birkaç yaprak dökülüyor takvimden, Birkaç hatıra düşüyor omuzlarımıza ağır ağır. Ne yoldan geçenlerin umurundayız, Ne de yoldaş bildiklerimizin. Meğer insan en çok Kendi sesine yabancılaşırmış zamanla. Ne bir çağrı duyan var içeriden, Ne de kapıyı çalmaya yüzü olan. Öylece duruyoruz işte; Yarım kalmış bir türkünün En dertli yerinde takılıp kalmış gibi. Fatih Mehmet Yiğit 
Resim
BİR GARİP ZAMAN  Günler takvim yaprağı gibi kopuyor zamandan, Yorulmuş bir göç katarı geçiyor içimden; Ne kervan kalmış, ne han, Yalnız rüzgârın duvarda bıraktığı o solgun gölge. Biz ki kelimeleri sığdıramazdık avucumuza, Şimdi koca bir yalnızlık büyüyor masanın ortasında. Bir bardak çay soğuyor, Bir türkü yarım kalıyor dağ başlarında, Kimse ses etmiyor. Ne yalanı saklayacak yüzümüz kaldı, Ne gerçeği giyecek gücümüz. Öyle bir yoldayız ki; Ne giden geri dönüyor, Ne de kalan anlıyor derdimizi. Dünya diyorum, kocaman bir yalan tarlası; Biz içinde sessizce, Boyun bükerek büyüyen başaklar gibiyiz. Fatih Mehmet Yiğit 
Resim
  YORGUN Toprak çatlar, su çekilir derinden,  Yine bir akşamüstü çöküyor ömrüme.  Ne gökte bulutun gölgesi kaldı,  Ne içimdeki o eski deli neşe. Yürüdüm tozlu yollarından zamanın,  Ne ayak izim kaldı, ne yoldaşım.  Bir türkü tutturmuşum kendi sesime,  Dağlar taştan ağır, ben taştan naçar. Geçti dediğimiz ne varsa geride,  Bir avuç kül, bir eski hatıra.  Kime sorsan "Yolcu" derler adına,  Han yorgun, yolcu yorgun, hancı yorgun. Fatih Mehmet Yiğit 
Resim
   BEKLER  ​Zemheri ayazı vursa da tenimize Buz tutmuş nehirler akmayı bekler Karanlık sığmazken artık kinimize Toprak alttan alta bakmayı bekler ​Kuşatılmış yollar, dumanlı dağlar Gözyaşı dökse de viran olan bağlar Zulmün çarkı döner, bir devran ağlar Güneş sönmüş feri yakmayı bekler ​Hani bir kıvılcım çakar ya sinede Hani bir fidan direnir ya bin senede Yürek atar ya en çıkmaz minvalde Hayat, ölümü de yıkmayı bekler Kelimeler dar gelir, susar da diller Umuda uzanır o yorgun eller Dinecek elbet bu coşkun seller Sükût, feryadını çakmayı bekler ​Kilitler pas tutsa, kapansa da kapı Sarsılmaz temelden kutsal bu yapı Yırtılır zulmün o kanlı kitabı Mürekkep, gerçeği yazmayı bekler ​Ne bahar terk eder ne kuşlar küser Bir sabah tersinden rüzgârlar eser Keskin bir ağızla hükmünü keser Adalet, kınından çıkmayı bekler ​Sessizlik sanma ki korku ya da kış Sabırda gizlidir en derin nakış Zirveye varınca o mağrur bakış Zincir, halkasını koparmayı bekler Tarih uyumaz, şahittir taşlar Eğ...
Resim
  Bozkırın Türküsü Akşam inerken Bozok yaylasına, Gölgesi uzar dağların, ses kesilir. Ne bir kervan geçer bu yollardan, Ne de bir el uzanır yarama. Zaman ağırlaşır, siner taşa toprağa, Geçmişin hayali düşer bu ıssız ocağa. Bazen bir kaval sesi duyar gibi olurum, Uzaklardan, dumanlı bir obadan; Baksıların nefesiyle sarsılır bu bozkır. Ne gelen var ne giden, Sadece rüzgârın taşıdığı o eski türkü Çarpar kayalara, yankılanır derinden. İnsan doğduğu toprağa benzer derler: Kurşun gibi ağır, dağ gibi yalnız. Ey karanlık sular, ey taştan duvarlar! Söyleyin, bu dert kime kalır benden sonra? Bir türkü tutturmuşuz gurbet elden öte; Gözümüzün yaşı düşer de kimse bilmez. Bir çay doldur, demlensin sessizce zaman, Konuşmasak da olur, gözler anlar hâlden. Duvarda asılı durur eski bir saz: Teli kopmuş, düzeni bozulmuş — tıpkı bu devran. Kimi bir ömür arar yitik sevdasını, Kimi saklar sinesinde en büyük yasını. Biz bu gurbetin elinde Kendi türküsünü söyleyen garip ozanlarız. Bırak, Gece kendi karanl...
Resim
Bu gönlüme ferman koyan Sevgidir canım sevgidir Her yaraya derman olan Sevgidir canım sevgidir Yavrusuna can adayan Geceyi gündüze katan Her anayı ana yapan Sevgidir canım sevgidir Her emeğin başı sevgi Dökülen gözyaşı sevgi Her canlının eşi sevgi Sevgidir canım sevgidir Hep merhamet uyandırır Her kötü yoldan caydırır Ferhat’a dağı yardırır Sevgidir canım sevgidir Gönüllerde mekân bulmak Secde edip Hakk’a durmak KUL ŞAHİN der şehit olmak Sevgidir canım sevgidir (Kul Şahin)
Resim
Herkesin bir Tanrısı var  Ona yalvarır, ona dert yanar, ona tapar. Herkesin bir göğü var. Ona bakar, onun altında yaşar. Fatih Mehmet Yiğit 
Resim
​ Yüz Erlik (Türkçede "Yüz Er" Gücünde Anlamına Gelen) Üzerlik Otu ( Peganum harmala L.) ve Alazlama-Tütsü Geleneği: Eski Türk İnanç Sisteminden Türkiye-Anadolu Halk Hekimliğine Uzanan Monografik Bir İnceleme Özet Üzerlik otu (Peganum harmala L.), Anadolu ve Orta Asya coğrafyasında binlerce yıldır hem mistik-inançsal hem de tıbbi boyutuyla varlığını sürdüren en köklü bitkilerden biridir. Halk arasında "nazar otu" olarak da bilinen üzerlik, Şamanizm/Tengricilik inancındaki "otacı" (hekim) geleneğinden günümüz Anadolu halk hekimliğine uzanan kesintisiz bir kültür zincirinin en önemli halkasıdır. Bu makale; bitkinin botanik ve farmakolojik özelliklerini, Eski Türk inanç sistemindeki ateş kültü ile alazlama-tütsü pratiklerini, Göktürklerden Osmanlı'ya uzanan arınma ritüellerini, Kazak ve Kırgız etnografyasındaki alastau/alastoo uygulamalarını, Şaman/otacı tedavi geleneğindeki yerini, Anadolu folkloründeki nazar uygulamalarını ve geleneksel tıbbi kullanıml...