.png)
Güneşi Heybeme Koydum Güneşi heybeme koydum da geldim Yedi iklim geçtim, dağları deldim Bir kuru selamı bin cana böldüm Yükümde umut var, heybemde ateş Yıldızlar yoldaşım, ay bana kardeş Yandım da kül oldum, doğdum bir güneş Kendi yangınımda savruldum geldim. --- Ayak izlerimde sükûtun sesi Nefesimde saklı dünün sancısı Ben ki bu yolların tek yabancısı Suskun pınarlardan su oldum geldim. Ne mekana sığdım, ne zamana dar İçimde fırtına, dışımda bahar Dediler ki: "Yolun sonunda yarda var" Yardan gayrı her şeyi sildim de geldim. --- Toprağa yüz sürdüm, göğe el açtım Karanlık pusuda ışık olup saçtım Kendi gölgemden bile uzağa kaçtım Hiçlik hırkasını giydim de geldim. Sözü dilden çektim, yüreğe bandım Aşkın deryasını bir katre sandım Yandıkça ferahladım, öldükçe uyandım Ben bu uzun yolu, bir an bildim de geldim. Fatih Mehmet Yiğit