FATİH MEHMET YİĞİT

    Söz (AND,İnanç) olsun, Sütünü saç. Öğüt olsun, Sözünü söyle. Canlıların iyiliği için, Çoluk-çocuğun huzuru, esenliği için, Evcil hayvanların sağlığı için Merhametle iyilik için geldim. Canlıların adına Ak-Süt (ile saçımı) saçtım, Gök (mavi)bez (ile baş ağaca dileğimi) bağladım. Şifalı su ve ardıçla kutsadım.(Şifalı kaynak suyundan içtim, hastalara içirdim, hastalık ve kötü ruhları uzaklaştırmak için ardıç tütsüsü ile tütsü yaptım) Ak-Boz atımı tutup geldim (Kutsal iyeleri, iyiliksever ruhları hastalara şifa vermesi yardımcı olmaları için getirdim) Tütsü tüttürüp (Gök Tanrım sana) dua ettim. Saçı'mı saçıp (sana) yalvardım. Beyaz, mavi bezlerimi (dilek ağacına)bağladım, Eli açık (cömert rahmeti ve iyiliği bol)  Han (Gök)-Tanrım! (Alkışımızı/duamızı kabul et, merhametini/elini üzerimizden esirgeme. Sağlık,İyilik, esenlik ver) Tuva Türkçesi ile: Süzük bolzun, Südün-ne çaş. Süme bolzun, Sözün sögle. Amitannın buyanı deeş, Aji-töldün amırı deeş, Azıraan maldın mendizi deeş,...

  AT, YOL, SU, GÖL VE MÜZİK İYESİ (KORUYUCU RUH/MELEK): KAMBAR/KANBER ATA Hızır sende boz at ile varasın, Dağda belde gözleyesin Kanber'i. Sultan Hızır ellerini alasın, Dağda belde gözleyesin Kanber'i. Hızır İlyas yollarını beklesin, Denizde gemide sen yetişesin. Kanber kapınızın kemter kuludur, Dağda belde gözleyesin Kanber'i. Teslim Abdal* Türkmen Ozan / Şair *Abdal sözcüğü: antik çağlarda bilhassa Ak-Hun Türklerinin bir diğer adıdır. Yunan ve Hint kaynaklarında Ak-Hunlar; Huna, Eftalit, Abdel veya Avdel; Ermeni kaynaklarında Aktalitler ve Haital; Pers ve Arap kaynaklarında ise Haytal veya Hayatila olarak adlandırılmıştır. Ak-Hun yurdu olan Horasan’dan gelerek Anadolu’da yurt tutan kitleler içerisinde yer alan ve zamanla anlam değişimine uğrayan abdal sözcüğü, Alevi-Bektaşi Türkmen çevrelerinde türkü ve deyiş söyleyen âşık, ozan, eren anlamlarında kullanılmaya başlanmıştır. Kambar/Kanber Ata: Eski Türk inanç sisteminde Türk toplumları arasında var olan ve Gammar Baba, Bab...

  Görmediğin şeyi, "ben gördüm" deme Gördüğünü sakla, yalan söyleme Hak niyazı gözet, haramı yeme Sakın emanete hıyanet etme. ​Genç Abdal Türkmen Ozan / Şair ​ ​Abdal sözcüğü, antik çağlarda bilhassa Ak-Hun Türklerinin bir diğer adıdır. ​Yunan ve Hint kaynaklarında Ak-Hunlar; Huna, Eftalit, Abdel veya Avdel; Ermeni kaynaklarında Aktalitler ve Haital; Pers ve Arap kaynaklarında ise Haytal veya Hayatila olarak adlandırılmıştır. ​Ak-Hun yurdu olan Horasan’dan gelerek Anadolu’da yurt tutan kitleler içerisinde yer alan ve zamanla anlam değişimine uğrayan abdal sözcüğü; Alevi-Bektaşi Türkmen çevrelerinde türkü ve deyiş söyleyen âşık, ozan, eren anlamlarında kullanılmaya başlanmıştır. ​Anadolu’da yurt tutan ve Bozulus olarak da bilinen Oğuzların Bozok kolundan (Yıldızhan boyu) Beğdilli Türkmen Aşiretinin —XVII. yüzyılda Osmanlı tarafından aşırı güçlenmesinden korkularak dağıtılmadan önce— 84 bin haneden oluştuğu, bu hanelerin 4 bininin ise Abdallardan meydana geldiği rivayet edilir....