"Gök ağlamadan, yer gülmez..." Türk Atasözü
Kayıtlar
ES DELİ RÜZGÂR ES! Kayıp bir pusula şimdi ellerin, Tenimde eskiyen o sert kış. Topladım tüm gitmeleri, Bölündüm bin parçaya; Çıkan sonuç: Biraz kül, biraz sen. Karanlık sarnıçlarda yankılanan O son gülüşün yankısı; Zamanın dişlerinde öğütülen Sevdalı bir deliyim artık. Yürüdüğüm sokaklar sessiz bir tanık, Adımlarım boşlukta asılı kalan birer ah. Hangi kıyıya vursam, Deniz seni kusuyor üzerime. Tuzun yakıyor eski yaralarımı, Martı çığlıklarında senin adın... Anladım ki; İnsan en çok kaçtığı yere En derin köklerini salarmış. Şimdi sustuğum her kelime, Senin için biriktirdiğim bir çığlık. Hükmü yok artık mevsimlerin, Takvimler hep o kışta takılı. Ben ki, kendi yangınından sağ çıkmış Ama külüne sevdalı o rüzgâr; Bir ömür boyu dağılmaya, Hep sana doğru esen Deli bir rüzgârım artık. Es deli rüzgâr es! Al götür ne varsa; Umuda, yarına... Fatih Mehmet Yiğit
DELİ RÜZGÂR ES! Kayıp bir pusula şimdi ellerin, Tenimde eskiyen o sert kış. Topladım tüm gitmeleri, Bölündüm bin parçaya; Çıkan sonuç: Biraz kül, biraz sen. Karanlık sarnıçlarda yankılanan O son gülüşün yankısı; Zamanın dişlerinde öğütülen Sevdalı bir deliyim artık. Yürüdüğüm sokaklar sessiz bir tanık, Adımlarım boşlukta asılı kalan birer ah. Hangi kıyıya vursam, Deniz seni kusuyor üzerime. Tuzun yakıyor eski yaralarımı, Martı çığlıklarında senin adın... Anladım ki; İnsan en çok kaçtığı yere En derin köklerini salarmış. Şimdi sustuğum her kelime, Senin için biriktirdiğim bir çığlık. Hükmü yok artık mevsimlerin, Takvimler hep o kışta takılı. Ben ki, kendi yangınından sağ çıkmış Ama külüne sevdalı o rüzgâr; Bir ömür boyu dağılmaya, Hep sana doğru esen Deli bir rüzgârım artık. Es deli rüzgâr es! Al götür ne varsa; Umuda, yarına... Fatih Mehmet Yiğit
İstanbul'dan çıkmadan önce düşündüğümüz ve 19 Mayıs 1919'da Samsun'da Anadolu topraklarına ayak basar basmaz uygulamaya başladığımız karar: Ulus egemenliğine dayanan, tam bağımsız yeni bir Türk devleti kurmaktı. Bu kararın dayandığı en sağlam düşünüş ve mantık şu idi: Temel ilke, Türk ulusunun onurlu ve şerefli bir ulus olarak yaşamasıdır. Bu, ancak tam bağımsız olmakla sağlanabilir. Ne denli zengin ve gönenmiş olursa olsun, bağımsızlıktan yoksun bir ulus, uygar insanlık karşısında uşak durumunda kalmaktan öteye gidemez. Yabancı bir devletin koruyuculuğunu ve kollayıcılığını istemek insanlık niteliklerinden yoksunluğu, güçsüzlüğü ve beceriksizliği açığa vurmaktan başka bir şey değildir. Gerçekten bu aşağılık duruma düşmemiş olanların, isteyerek başlarına yabancı bir efendi getirmeleri hiç düşünülemez. Oysa, Türkün onuru, kendine güveni ve yetenekleri çok yüksek ve büyüktür. Böyle bir ulus, tutsak yaşamaktansa yok olsun, daha iyidir. Öyleyse, ya İstiklal, ya ölüm! *Gazi Mu...
19 Mayıs 1919 sıradan bir gün değildir. 19 Mayıs 1919; yok edilmek istenen Türklüğün yeniden dirilişi, Türklerin ikinci ERGENEKON Destanı'dır. Bu destan; şehitlerin kanı, Türk milletinin kahramanlığı ve alın teri ile yazılmıştır... TÜRKLERİN İKİNCİ ERGENEKONU: 19 MAYIS 1919 Karanlık çökmüştü Türk’ün yurduna, Pay edilmişti vatan, zincir vurulmuştu Türk Ulusuna. Sönmek üzereyken ocaktaki son ateş, Göklerden bir muştu gibi doğdu o güneş. On Dokuz Mayıs günü Samsun’un ufkunda, Bir vapur yanaştı, umut yüklü adı Bandırma. Gök gözlü bir Bozkurt ayak bastı karaya, Merhem olmak için kanayan her yaraya. Bu çıkış, Türk’ün ikinci Ergenekon’uydu, Tutsaklık zincirlerini kıran bir muştuydu. Dağları eriten o eski demirci gibi, Ateşledi Ata’m Millî Mücadele fikrini. Amasya, Erzurum, Sivas’ta yankılandı sesi: "Ya istiklal ya ölüm!" oldu Türk’ün nefesi. Kurtuluş Savaşı denen o kutsal mahşerde, Küllerinden doğdu millet, her cephede, her yerde. Kocatepe’den baktı o çelik bakışlı lider, Dedi...