FATİH MEHMET YİĞİT

  OĞUZNAME DEDE KORKUT DESTANLARINDA (OĞUZLAR-BOZOKLAR- BEĞDİLİ BOYUNDA) KIZ TOYU Türk kültüründe kadın, tarih boyunca toplumun ve devlet yapısının en temel taşlarından biri olmuştur. Göçebe bozkır hayatının getirdiği zorunluluklar ve Türk töresinin eşitlikçi yapısı, kadını sadece aile içinde değil, askeri, siyasi ve sosyal alanlarda da güçlü bir konuma taşımıştır. Kadına verilen bu değer, Türklerin sözlü ve yazılı edebiyat ürünlerine de doğrudan yansımıştır. Türk dünyasının ortak mirası olan Dede Korkut destanları, bu yansımaların ve kadına verilen değerin en canlı görüldüğü eserlerin başında gelir. Türkmenistan varyantlarından derlenen ve Dede Korkut Kitabı'na eklenen yeni anlatılarda, Türklerin kız çocuklarına verdiği değer "Kız Toyu" geleneği üzerinden gözler önüne serilir. (Danişmendli Karacakurt Türkmenlerinin bağlı bulunduğu) Oğuzlar-Bozoklar-Beğdili boyunun hanı Gamlı Han’ın bir kızı dünyaya geldiğinde, eski bir Türk geleneği olarak büyük bir şölen (toy) düzenleni...

  Videodaki Sapan Türü: Oğuzname Dedekorkut Destanında "Ala kollu sapan" olarak geçer.  Salurkazan hikayesinde Karacuk/Karaca çoban iki kardeşiyle birlikte bu tarz"Sapanı" kullanarak 600 atlı düşmandan 300 ünü öldürmüştür. İskit Sakalar ve devamcısı Amazon Kadın savaşçılarda bu tarz sapan kullanmıştır. Fatih Mehmet Yiğit *** OĞUZNAME DEDEKORKUT DESTANI SALURKAZAN HİKAYESİNDE: SAPAN “Gece yaturiken Karacuk Çoban kara kaygulu vakı’a gördi. Vakı’asından sermürdi, örü turdı. Kıyan Güci, Demür Güci, bu iki kardaşı yanına aldı, ağılun kapusını berkitdi. Üç yerde depe gibi taş yıgdı. Ala kollı sapanını eline aldı” (Tezcan ve Boeschoten, 2001: 51-52). “Erenler evreni Karaçuk Çoban sapanınun ayasına taş kodı, atdı. Birin atanda ikisin, üçin yıkdı. İkisini atanda üçin, dördin yıkdı. Kâfirlerün gözine korhu düşdi.  Karacuk Çoban kâfirün üç yüzini sapan taşıyıla yere bırakdı. İki kardaşı oha (sançıldı), düşdi, şehid oldı. Çobanun taşı dükendi. Koyun demez, keçi demez sapanınun ...

  TÜRKLERİN İDAM FERMANI SEVR ANLAŞMASI  İstanbul ve civarından oluşan küçük bir bölge ile Orta Anadolu’nun küçük bir kısmı Kastamonu kıyılarına kadar Türklere bırakılıyordu. Rumeli ve Boğazlar İtilâf Devletleri’nin işgaline bırakılmakla birlikte Boğazların trafiğe açık olması ve karma bir komisyon tarafından yöneltilmesi kararlaştırılmıştır. Doğu Anadolu’da ise Kürdistan ve Ermenistan devleti kuruluyordu. Bu devletlerin sınırlarını ABD çizecek ve Ermenistan 20 yıl ABD mandası altında bulunacaktı. Arabistan Osmanlı Devleti’nden ayrılacak ve müttefiklerin isteklerine terk edilecekti. Müttefikler tarafından daha önce işgal edilen yerler, Fransa, İtalya ve İngiltere’de kalıyordu. Azınlıklar, Osmanlı Devleti’nde eşit haklara sahip olacak ve Meclis’te temsil edileceklerdi. Kapitülasyonlar yürürlükte kalıyordu. Devletin askerî ve maddî işleri kontrol altına alınıyordu. Sadece iç güvenliği sağlamak üzere 50.000 kişilik askeri güç dışında silahlı kuvveti olmayacaktı. Liman ve demir yo...

BUGÜN DE YIKILMADIM ANNE Hayatın yorgunluğu çöker üzerime, Gece baskın yemiş, gün dolanır hevesime. Bir sızı ki, sığmaz ne söze ne sese, Evimden uzakta, hayatın son demindeyim. Hayaller darmadağın, umutlar darmadağın, Bir garip diyarda, ihanet çemberindeyim. Zamanın çarkı döner, amansızca öğütür, Gece çöker üstüme, sessizlik dert büyütür. Bir hasret ki içimde, yüreğimi eritir, Aşılmaz dağların, dumanlı yolların ardındayım. Gönül yaralı, bak duygular darmadağın, Gurbet denen o uzak, insafsız diyardayım. Yüreğimi siper ettim bu puslu yollara, Selam verdim göğe, toprağa, ağaca, dağlara. Sustu dertlerim ansızın, içimin kuytusunda, Bir adım hayata yakın, bir adım ötesine, Yürüdüm hiç korkmadan gölgenin, karanlığın üstüne, Bugün de yıkılmadım anne. --- Günaydın sığındığım liman, günaydın can özüm, Yine şafak söküyor, ağarıyor gökyüzüm. "Gözüm arkada kaldı" deyip de yanma n'olur, "Oğul orada yalnız" diye karalar bağlama. Bir ince sızı başlar, yürür sancı özüme, Ama bak...

  (Kırım) Taurida Merkez Müzesi'ndeki MÖ. 2 bin yılına tarihlenen İskit Saka Türk Taşbaba antropomorfik stel, 1967 yılında Verkhorechye köyü yakınlarındaki ormanlık bir alanda yapılan kazılar sırasında tesadüfen keşfedilmiştir.  (Kırım) Taurida Merkez Müzesi'ndeki Artemis'e adanmış sunak taşı. Charax, MS 1. yüzyıl. 

    Söz (AND,İnanç) olsun, Sütünü saç. Öğüt olsun, Sözünü söyle. Canlıların iyiliği için, Çoluk-çocuğun huzuru, esenliği için, Evcil hayvanların sağlığı için Merhametle iyilik için geldim. Canlıların adına Ak-Süt (ile saçımı) saçtım, Gök (mavi)bez (ile baş ağaca dileğimi) bağladım. Şifalı su ve ardıçla kutsadım.(Şifalı kaynak suyundan içtim, hastalara içirdim, hastalık ve kötü ruhları uzaklaştırmak için ardıç tütsüsü ile tütsü yaptım) Ak-Boz atımı tutup geldim (Kutsal iyeleri, iyiliksever ruhları hastalara şifa vermesi yardımcı olmaları için getirdim) Tütsü tüttürüp (Gök Tanrım sana) dua ettim. Saçı'mı saçıp (sana) yalvardım. Beyaz, mavi bezlerimi (dilek ağacına)bağladım, Eli açık (cömert rahmeti ve iyiliği bol)  Han (Gök)-Tanrım! (Alkışımızı/duamızı kabul et, merhametini/elini üzerimizden esirgeme. Sağlık,İyilik, esenlik ver) Tuva Türkçesi ile: Süzük bolzun, Südün-ne çaş. Süme bolzun, Sözün sögle. Amitannın buyanı deeş, Aji-töldün amırı deeş, Azıraan maldın mendizi deeş,...