FATİH MEHMET YİĞİT

  Yasadır anımsatalım:  Tohum ekenlerin, fide dikenlerin, Kimse durduramaz yağmurunu  Güneşini kimse kesemez.  Gülten Akın

BULUNUR...  Gönül gel varalım dost iline, Akan gözyaşımı silen bulunur. Düşmüşüm bir zalimin eline, Ah edip halimden soran bulunur. Yâr senden ayrılalı, cefa çekerim, Gece gündüz yollarını gözlerim. Kırıldı kanadım, acep nere giderim? Bize de bir gün yurt bulunur. Nazlı yâre haber saldım seherden, Irak düştü yolum gonca gülümden. Felek ayırdı bizi obadan, elden Gözü yaşlı kalıp ağlayan bulunur. Sermayem ah oldu, mekânım gurbet, Bitmedi sinemde bu acı hasret. Zulüm ile abad olunmaz elbet, Yıkılır saraylar, mizan kurulur. Feleğin çarkı, kırdı dalımı, İlden ile attı garip başımı. Zalimler gasp etti helal aşımı, Hakkın divanında hesap sorulur . Yüksek dağ başında karlar erir mi? Ağlayan yüzüm bir gün güler mi? Yiğit olan hak yolundan döner mi? Namert karşısında mert bulunur. Deli Ozan der ki derdim tükenmez, Yara yürektedir, merhem kar etmez. Yiğit olan asla boyun eğmez, Bir gün bu dertlere derman bulunur. Fatih Mehmet Yiğit 

Alemi tanı, kendini bil Kendi özüne olma gafil. Kendini tanımak bilgeliğin başlangıcıdır. Evrenin sırrı kendini tanımada yatar... Kendin ol, yolu bul...  Fatih Mehmet Yiğit 

  İÇİMDEKİ SANCI... Yanar yüreğim yıldızların soğuk gölgesinde, bir çığlık yükselir sessizliğin en derin yerinden. Beni benden alan bu bitmeyen sancı, ne diner bir nefesle ne kanar durur zamanla. Dökülür duvarlar içimdeki depremle: bu sessizlik bana yalan, bu kabulleniş bana zul! Lakin ne vakit bir şafak sökse, donar içimde umudun ateşi, düşerim kimsesiz bir limanın kıyısına. Delice çarpan o yürek, bırakır yerini bir hiçliğe usulca. Tenime dokunan o buz gibi sabah, senin sesini getirir uzak diyarlardan; bıçak gibi saplanır yalnızlığım bağrıma. Nerdesin? Hangi rüzgâr sildi senin izini? Hangi deniz saklıyor gözlerinin o masmavi rengini? Kaç gece devrildi bu şehrin kaldırımlarında? Kaç mektup yandı ellerimde? Kaç şiir? Hasret ki bir pranga gibi bağlı bileklerime; çözsem kanar, bıraksam öldürür. Adını haykırırım gecenin en kör vaktinde, sesim döner, paramparça çarpar kendi yalnızlığıma. Bir serçe gibi ürkek sevmek değil bu benimki, bir bozkırda yankılanan çığlık gibi isyankâr! Özlemin ...

Fahişeler yolsuzluk yapanlardan daha namusludur; bedenini satan en fazla kendi ahlakından ödün verir. Tenini satsa da ülkesini satmaz, bir ulusun hakkını çalmaz, Kırk Haramilik yapmaz, koca bir ulusun ahlakını bozmaz. Fatih Mehmet Yiğit 

  Bir saray kuracağım: Han olmasın içinde, Kul, ırgat, açlık, horluk, kan olmasın içinde. Taşını yabancı ellerden getirmem hiç, Yeter kendi yurdumdan çıkan kerpiç... Çok yüksek olmasa da gök tepesi, Temelli olsun aydınlık her köşesi... Penceresi geniş olsun, girsin ışık, Yoksula her kapısı olsun açık... Kesmesin kıble rüzgârını hiçbir evin, Olmasın karartısı "filan beyin". Bir saray kuracağım, han olmasın içinde, Kul, ırgat, açlık, horluk, kan olmasın içinde... Toplayayım altüst edip yatan yerin, O eski alp adamların kemiklerini... Bulayım, çamurunu yoğurayım, Her kabire "Kemik!" diye bağırayım... ​Öyle edip kutsallaşsın dört duvarı, Çeşmesi, çiçekleri, geniş avlusu... Çiğneme kutsal yeri artık akılsızca, Yap sarayı, kur devletini, olsun eşsiz... ​Bekir Sıtkı Çobanzade ​Kırım Tatar Türklerinin ve esir Türkistan Türklerinin varlığı, kültürü ve özgürlüğü için mücadele eden; Türklük Bilimi, Türk Dili ve lehçeleri üzerine özgün çalışmalar yapan Macaristanda Turan dergis...