ŞAFAK BİZİMDİR

​Gecenin bağrına saplanan bıçak,

Sanma ki bu devran hep böyle kalacak!

Sokaklar uyandı, harlandı ocak,

Bizimle tutuşan bu meydan bizim!

​Saraylar kurdunuz mazlum kanından,

Korkuyu beslediniz zulüm od’undan.

Geçeriz de elbet bu tatlı candan,

Zulme boyun eğmek bize yakışmaz!

​Fabrika dumanı, tarlada çapa,

Vatanı sattınız üç beş kuruşa!

Zalimin zulmü sığmaz kitaba,

Hesabı soracak bu eller bizim!

​Kuşatın her yanı, zincirler vurun,

Yoksulun sırtından zevk sefa sürün.

Tohumlar yeşerir, biter bu zulüm,

Yarınları kuracak o düş bizim!

​Fırtına kopuyor, sessizlik bitti,

Mazlumun feryadı göklere yetti.

Korkunun eceli kapıya geldi,

Yalana set çeken bu diller bizim!

​Zannetme kalacak bu devran size,

Çökecek saltanat, geleceksiniz dize!

Karanlık yenilir doğan gündüze,

Şafağı söktüren bu güneş bizim!

​Kelepçe vursalar inanca, fikre,

Boyun eğer mi baş, bozuk düzene?

Nehirler misali coşup da selle,

Bendleri yıkacak bu taşkın bizim!

​Birleşir yumruklar, meydan dalgalı,

Yıkılır elbet zalimin saltanatı!

Yerle bir ederek o kibirli tahtı,

Zafere yürüyen bu yollar bizim!

​Bölüşülen ekmek, ortak acılar,

Tarihi yeniden yazıyor canlar.

Meydanda yankılanır kutsal sloganlar,

Zulmün surlarını yıkan ses bizim!

​Toprağın altında sabırla bekleyen,

Zulme karşı durup boyun eğmeyen,

Özgürlük türküsünü söyleyen,

O kırılmaz irade, o nefes bizim!

​Andolsun yeşeren kızıl goncaya,

Teslim olmayız; ne tahta, ne sultana!

Güneşli günleri taşıyıp yarına,

Tarihi baştan yazacak o gün bizim!

Fatih Mehmet Yiğit