UMUT

Gece yarısı sessizliğinde uyanır eski anılar,
Bir lambanın titrek ışığında büyür gölgeler,
İçimizde yankılanır yarım kalmış o cümleler,
Zaman akar gider, izi kalır taşlarda.

​Emeğin, sevdanın, hasretin ortak dilinde,
Bir türkü tuttururuz rüzgâra karışan,
Yorgun adımlar bulur kendi yolunu,
Karanlık çözülür ilk ışığında sabahın.

​Bir tas çorba, bir çift söz, bir dost selamı,
Ağır yükleri hafifletir omuzlarımızda,
Ne kadar uzak düşersek de birbirimizden,
Aynı gökyüzünün altında atar kalbimiz.

​Umut, en kırık dalda bile yeşerir yeniden,
Sabırla örülür yarınların ipeği,
Biz yürürüz kendi yolumuzda başımız dik,
Yüreğimizde hiç sönmeyen o kutlu ateşle.

Fatih Mehmet Yiğit 

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar