Geriye kalan...

Sokak lambasının sarı ışığında
Eriyen bir gölge gibidir gece.
Ne saatin tıkırtısı bağlar zamanı,
Ne de dökülen yaprakların telaşı.
Rüzgâr,
Eski bir şarkının sözlerini taşır pencereye;
Yarım kalmış,
Unutulmuş,
Ama hâlâ fısıldayan...
Bir adım atarsın,
Yollar nereye gittiğini sormaz sana.
Gökyüzü alabildiğine özgür,
Deniz alabildiğine derin.
İşte öyle bir an ki;
Aklından geçenlerin ağırlığı kalmaz,
Sadece bir nefes,
Ve içinden geldiğince yaşamak kalır geriye.

Fatih Mehmet Yiğit