EL GİBİ

​Yüce dağlar başındayım
Zemheri’nin kışındayım
Ekmek, umut peşindeyim
Hayat kavgasındayım

​Ömür geçti yel gibi
Dünya bana el gibi

​Hangi yana dönsem duvar
Gönlümde bitmez bir ah var
Dünya geniş, bize dar
Ne zaman gelecek bahar

​Ömür geçti yel gibi
Dünya bana el gibi

​Garip kuşun yuvası yok
Yaram derin, devası yok
Zalimlerin insafı yok
Karanlık gecenin sabahı yok

​Ömür geçti yel gibi
Dünya bana el gibi

​Gözüm yaşı sele döndü
Baharıma boran yağdı
Gönül bağım viran oldu
Ellerim bak boş kaldı

​Ömür geçti yel gibi
Dünya bana el gibi

​Gurbet elde kaldım naçar
Her kuş kendi göçün uçar
Ecel gelir kapım çalar
Garip halimi kim sorar

​Ömür geçti yel gibi
Dünya bana oldu el gibi

​Felek büktü belimizi
Kimse bilmez halimizi
Diken sardı yolumuzu
Toprak örter derdimizi

​Ömür geçti yel gibi
Dünya bana el gibi

​Hasret tüter ocağımda
Yüküm ağır kucağımda
Gurbetin bu sıcağında
Üşürüm kış ortasında

​Ömür geçti yel gibi
Dünya bana el gibi

​Vade dolar, ömür biter
Dert üstüne dertler biner
Sönmez ateş, duman tüter
Bir garip de burdan gider

​Ömür geçti yel gibi
Dünya bana oldu el gibi

Fatih Mehmet Yiğit 



Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar