YÜREĞİM YANGINLARDA TUTSAK 

Ne sen sor ne ben söyleyeyim

Yaşayamadığımız yılları

Talan olmuş bir yürektir vurgun yediğimiz

Alev alev yükselirken ağıtlar

Katran karası şehirlerden

Terk etmek zordur

Yaşamadığımız, fakat acısına katlandığımız

Bahar tadı sevdaları

Ve verdiğimiz kavgaları

Ve yediğimiz kurşunları

Bir of bile çekmediğimiz

Derin bir ah demediğimiz

Sevgilinin kömür karası gözlerine

Aldırış bile etmeden

Hoşçakal bile diyemeden

Yüreğimizi rehin bırakıp

Terk ediyorduk bu şehri

Katlanmak zordu ayrılığa,

Dayanmak zordu yalnızlığa,

Yinede hayattan yılmıyorduk, yıkılmıyorduk

Ölümüne seviyorduk ölümüne…

Fatih Mehmet Yiğit