BİR SES KALDI GERİYE

Bir ses kaldı geriye, eski bir türkü gibi,
Dolanır boş odalarda, çarpar duvarda;
Bu şehrin sokakları artık bana dar,
Her taşında bir hatıra, her köşesinde yarım.

Ne vapur sesi aşina, ne martı çığlığı,
Kaldırımlar yabancı, yüzler silik şimdi.
Sen gideli zaman taş kesildi burada,
Gökyüzü hep kurşuni, mevsimler dönmüyor.

Yürüdüm yollarda, yaktım yıldızları,
Yine de değişmedi kaderin rengi;
Ellerim boş, cebimde bir tutam kül,
Ve adın, dilimde unutulmuş bir dua.

Rüzgâr savurdu savurdu gitti izlerimi,
Bir çınardım eskiden, şimdi bir toz tanesi;
Geceleri dinlerim duvardaki saatin sesini,
Ve beklerim ki çalsın o eski nağmeleri…

Fatih Mehmet Yiğit