KAYIP UÇURTMA

Rüzgâr, eski bir dost gibi
Dokundu omuzlarıma usulca,
Hatırlattı unuttuğum şarkıları
Ve çocukluğumda uçurduğum uçurtmayı.

Yapraklar döktüğü her sırda
Sanki bir mevsim daha geçti içimden,
Kimi sarıydı hüznün rengi,
Kimi kızıl, tutkunun alevi.

Bir bulut geldi, bir bulut gitti,
Gölgesi düştü yollara,
Ben yürüdüm o gölgenin peşinde,
Kayıp bir türkünün izinde.

Dağlar suskun, nehirler dilsiz,
Her şey aktı gitti, geriye
Sadece bu mırıltı kaldı,
Rüzgârın ıslık çaldığı.

Belki her şey bir rüzgârdı zaten,
Gelip geçti avuçlarımdan,
Sadece serinliği kaldı
Ve hatırlayamadığım bir türkünün nakaratı.

Fatih Mehmet Yiğit