Bir Halkın Türküsü

Köy Enstitüleri’nden bir resim...
Bahçede öğrenciler toplanmış, ellerinde kazma kürek,
Toprağa dokunuyor her biri, bilgiyle yoğuruyor emek.
Bir yanda tarla sürülüyor, bir yanda kitap okunuyor,
Yepyeni bir hayat kuruluyor, köy köy, ilçe ilçe.

Kara tahtanın önünde genç bir öğretmen,
Harfleri öğretiyor, ışığı saçıyor herkese.
Tohum nasıl ekilir, toprak nasıl sevilir öğreniyor çocuklar,
Kültürle, bilimle, sanatla büyüyor köyler.

Köy Enstitüleri’nden bir resim, geleceğin resmi,
Aydınlık yarınların, umudun, emeğin türküsü.
Her biri bir ışık, her biri bir nehir,
Akıp gidiyor Anadolu’nun her bir köşesine.

Köy Enstitüleri’nden bir resim, şimdi duvarda asılı,
Ama yüreklerde yaşıyor, hâlâ taze, hâlra diri.
Unutmadık, unutmayacağız, bizimdir bu ışık,
Yeniden doğacak, yeniden aydınlatacak karanlığı.

Bu resimde bir ülkenin rüyası var,
Bu resimde bir halkın umudu, bu resimde gerçek bir hayat.
Köy Enstitüleri’nden bir resim, bizim tarihimiz,
Bugün de yarın da yol gösteriyor hepimize.

Fatih Mehmet Yiğit