Hayat, avcundaki su gibidir; sen tutmaya çalıştıkça o akıp gider... *** -İnsan Şerefi- ölümse ölüm eğer yaşadığında düşürmüşsen yere insanlığından bir parça ölüm pahasına düşen ne varsa ayaklar altına elin ayağın tutarken düşeni alıp yerden yükseklere taşıyamıyorsan geri kalanlarının hiçbir değeri yoktur... *** -Babam- mahzun yüzlü babam bakışları uzak sigarasına sığınmış kan ter içinde dokunsan ağlayacak alelacele giyiniyor sürgün ve kaçak yaslar giyinmiş anam gecenin nankör karanlığında ağladı ağlayacak ama biliyor babam eline aldı mı silahı çocukluğunu vuracak Cüneyt Arkın şiirlerinden bir demet... CÜNEYT ARKIN'IN YAŞADIĞİ VE YAZDIĞI HAYAT ÖYKÜSÜ... “Belli belirsiz bir hışırtı duydum. Kerpiç odanın açık morluğunda yorganın altından baktım. Babam yatağının ucuna oturmuş giyiniyordu. Anamın ördüğü kalın yün kazağındaki tozun toprak kokusunu duydum. Sonra kalktı, kapıya yürüdü, açtı. Bozkırın açık sarısına bulaşmış kırmızı rengi içeri doldu. Babam kemikli, geniş omuzlarını dalgala...