FATİH MEHMET YİĞİT

    ÖĞÜT (Hakikat Yolu) Erkek dişi sorulmaz, muhabbetin dilinde, Hakk’ın yarattığı her şey yerli yerinde. Bizim nazarımızda, kadın erkek farkı yok, Noksanlık da, eksiklik de; senin görüşlerinde. Sevgi muhabbet kaynar, yanan ocağımızda, Bülbüller şevke gelir, gül açar bağımızda. Hırslar, kinler yok olur, aşkla meydanımızda, Aslanlarla ceylanlar, dosttur kucağımızda. Dostumuzla beraber, yaralanır kanarız, Her nefeste aşk ile yaradanı anarız. Erenler meydanına, vahdet ile gir de gör, Kırk budaklı şamdanda kırkımız bir yanarız. Cem erenlerindir, Hakk'ı görenlerindir, O kutsal meydana eğriler girmez, Yolumuz, doğru gelip ikrar verenlerindir. Aslanın, erkeği de dişisi de birdir, Kadın erkek eşittir, güç birliktedir. Edep, erkâna bağlıdır, ayağımız başımız, Güllerden koku almıştır, toprağımız taşımız. Soframızda bulunan, lokmalar hep helâldir, Yiyenlere nur olur, ekmeğimiz aşımız. Hararet nârdadır, sacda değildir, Keramet sendedir, tâcda değildir. Her ne arar isen, kendinde ara, Kudü...

  AĞLAMA YURDUM  Ağlama yurdum, bu gününde yoksa bahar, Gelecek günlerinde baht yıldızı elbet doğar. Karanlığın bağrında parıldayan bir ışık var, Yıkılmaz bu yüce dağ, elbet yine çiçek açar. Dağlarında dolaşan şu sis bir gün dağılır, Toprağa düşen tohum sabır ile yeşerir. Hazan vurmuş dalların sanma ki ebedî kurur, Bu çetin kışın ardından yine bir bahar gelir. Gözyaşın birikir de umut olur yarına, Yiğitlerin baş koyar toprağına, taşına. Eğme o mağrur başı, dökme yaşını boşa, Güneş doğar elbet yurdumun ufkuna. Asırların yüküdür göğsünde taşıdığın, Küllere sığmaz senin hürriyet yaktığın kor. Rüzgâr esti diye sönmez bu kutlu meşale, Zaman boyun eğer de, eğilmez başın yere. Ne fırtınalar gördü bu asırlık çınarın, Kökü derindedir senin, sarsılmaz surların. Yarınlar müjde getirecek elbet bu yurda, Yeniden yankılanır hür türkülerin dağında. Dualar yükselirken gecenin ayazından, Kırılır zincirlerin, kurtulursun yasından. Gülümse ey aziz yurt, ufukta gün belirir, Anka gibi kendi küller...

  ​Be Gülüm / Canımdın sen benim canım  ​Umutlar tükendi, bir çıkmaz yolum, Kırıldı kanadım, tutmuyor kolum. Yalan oldu artık sağım ve solum, Yıktın hayallerimi, vurdun be gülüm. ​Canımdın sen benim, canım, Hasret feryadıyla dolu her yanım. Gittiğin o kara günden bu yana, Dinmedi gözyaşım, sızlar sol yanım. ​Mevsimler değişti, baharım kış oldu, Ayrılık hançeri kalbime vurdu. Sanki bütün dertler gelip beni buldu, Eridim tükendim, bittim be gülüm. ​Canımdın sen benim, canım, Yaralı bıraktın, sızlar her yanım. Dönüp de bakmadın bir defa geri, Gözlerim yollarda, yanar sol yanım. ​Yıldızlar küstü bak, doğmuyor artık, Gönül hırkasını eyledin yırtık. Bu sevda yükünü biz nasıl attık? Yaktın gençliğimi, vurdun be gülüm. ​Canımdın sen benim, canım, Zehir oldu artık ekmeğim, aşım. Sen gittiğin günden beridir inan, Dinmedi feryadım, dinmedi yaşım. Fatih Mehmet Yiğit 

  Geceyi Aydınlatan Ay Şahidimdir Geceyi aydınlatan ay şahidimdir, Seni her zerrede özlediğim doğru. Kırıldı kolum kanadım, bitti direncim, Bu kör karanlıkta yolum sana doğru. Ne sular söndürür içimdeki harı, Ne de vuslat siler bu derin yarayı. Terk ettim dünyayı, bıraktım diyarı, Bir tek senin kapında diz çöktüğüm doğru. Alev alev yandım, külüm kalmadı, Rüzgârına kapıldım, izim kalmadı. Sana söyleyecek tek sözüm kalmadı, Sussam da sen diye çarpar bu yürek sana doğru. Aynalar yüzüme yabancı bakar, Sensiz geçen her an ömrümü yakar. Gözümden dökülen bu yaşlar akar, Çaresizliğimi bir tek sana eğdiğim doğru. Fatih Mehmet Yiğit 

  OĞUZNAME DEDE KORKUT DESTANLARINDA (OĞUZLAR-BOZOKLAR- BEĞDİLİ BOYUNDA) KIZ TOYU Türk kültüründe kadın, tarih boyunca toplumun ve devlet yapısının en temel taşlarından biri olmuştur. Göçebe bozkır hayatının getirdiği zorunluluklar ve Türk töresinin eşitlikçi yapısı, kadını sadece aile içinde değil, askeri, siyasi ve sosyal alanlarda da güçlü bir konuma taşımıştır. Kadına verilen bu değer, Türklerin sözlü ve yazılı edebiyat ürünlerine de doğrudan yansımıştır. Türk dünyasının ortak mirası olan Dede Korkut destanları, bu yansımaların ve kadına verilen değerin en canlı görüldüğü eserlerin başında gelir. Türkmenistan varyantlarından derlenen ve Dede Korkut Kitabı'na eklenen yeni anlatılarda, Türklerin kız çocuklarına verdiği değer "Kız Toyu" geleneği üzerinden gözler önüne serilir. (Danişmendli Karacakurt Türkmenlerinin bağlı bulunduğu) Oğuzlar-Bozoklar-Beğdili boyunun hanı Gamlı Han’ın bir kızı dünyaya geldiğinde, eski bir Türk geleneği olarak büyük bir şölen (toy) düzenleni...

  Videodaki Sapan Türü: Oğuzname Dedekorkut Destanında "Ala kollu sapan" olarak geçer.  Salurkazan hikayesinde Karacuk/Karaca çoban iki kardeşiyle birlikte bu tarz"Sapanı" kullanarak 600 atlı düşmandan 300 ünü öldürmüştür. İskit Sakalar ve devamcısı Amazon Kadın savaşçılarda bu tarz sapan kullanmıştır. Fatih Mehmet Yiğit *** OĞUZNAME DEDEKORKUT DESTANI SALURKAZAN HİKAYESİNDE: SAPAN “Gece yaturiken Karacuk Çoban kara kaygulu vakı’a gördi. Vakı’asından sermürdi, örü turdı. Kıyan Güci, Demür Güci, bu iki kardaşı yanına aldı, ağılun kapusını berkitdi. Üç yerde depe gibi taş yıgdı. Ala kollı sapanını eline aldı” (Tezcan ve Boeschoten, 2001: 51-52). “Erenler evreni Karaçuk Çoban sapanınun ayasına taş kodı, atdı. Birin atanda ikisin, üçin yıkdı. İkisini atanda üçin, dördin yıkdı. Kâfirlerün gözine korhu düşdi.  Karacuk Çoban kâfirün üç yüzini sapan taşıyıla yere bırakdı. İki kardaşı oha (sançıldı), düşdi, şehid oldı. Çobanun taşı dükendi. Koyun demez, keçi demez sapanınun ...