FATİH MEHMET YİĞİT

OĞUL BÜYÜMELİ, KIZ BÜYÜMELİ  Oğul büyümeli hey Kız büyümeli Zeybek yeri dövende Diz büyümeli Sana ağlamak için Göz büyümeli Nasıl anlatsam seni Söz büyümeli İlk yaza ermek için Güz büyümeli Basa basa gidelim İz büyümeli Kara teller inlemiş Saz büyümeli Kuru ekmek içinde Tuz büyümeli Şiir: Fazıl Hüsnü DAĞLARCA Beste ve Müzik: Fatih Mehmet Yiğit 

  SEVDALI  Kuşlar gökyüzüne sevdalı,   Kurtlar özgürlüğe,   Toprak yağmura,   Ben de sana... Deniz ufka sevdalı,   Rüzgâr dağlara,   Ateş karanlığa,   Ben de sana...   Güneş sabaha sevdalı,   Ay geceye,   Yıldızlar sonsuzluğa,   Ben de sana...   Göç yolları özleme sevdalı,   Türküler hatıraya,   Sessizlik yaraya,   Ben de sana...   Çocuklar oyuna sevdalı,   Âşıklar kavuşmaya,   Sürgünler dönüşe,   Ben de sana...   Uykular düşe sevdalı, Düşler gerçeğe, Gerçekler emeğe, Ben de sana... Ayrılık hasrete sevdalı, Yollar kavuşmaya, Sabahlar bekleyişe, Ben de sana... Geceler yıldıza sevdalı, Bulutlar rüzgâra, Yağmur damlası çiçeğe, Ben de sana... Zaman an’a sevdalı, Anılar yüreğe, Yürek sevdiğine, Ben de sana... Fatih Mehmet Yiğit 

  SEVDALI  Kuşlar gökyüzüne sevdalı,   Kurtlar özgürlüğe,   Toprak yağmura,   Ben de sana... Deniz ufka sevdalı,   Rüzgâr dağlara,   Ateş karanlığa,   Ben de sana...   Güneş sabaha sevdalı,   Ay geceye,   Yıldızlar sonsuzluğa,   Ben de sana...   Göç yolları özleme sevdalı,   Türküler hatıraya,   Sessizlik yaraya,   Ben de sana...   Çocuklar oyuna sevdalı,   Âşıklar kavuşmaya,   Sürgünler dönüşe,   Ben de sana...   Uykular düşe sevdalı, Düşler gerçeğe, Gerçekler emeğe, Ben de sana... Ayrılık hasrete sevdalı, Yollar kavuşmaya, Sabahlar bekleyişe, Ben de sana... Geceler yıldıza sevdalı, Bulutlar rüzgâra, Yağmur damlası çiçeğe, Ben de sana... Zaman an’a sevdalı, Anılar yüreğe, Yürek sevdiğine, Ben de sana... Fatih Mehmet Yiğit 

  UNUTAMAM SENİ... Umrumda değil gündüz ya da gece, Aşkın çözülmez bir sır, bir bilmece. Seni düşünüp dururum delice, Kalbimi söksem bile unutmam seni. ​Bir anda silinir mi yılların hatırası? Unutmak mümkün mü yaşanan anıları? Ne zaman iyileşir bu kalp ağrısı? Yanar tutuşur içimde sevda yangını. ​Sensiz geçen her an ağır bir yük, Hatıralar sende kalmış, ben hep eksik. Her şey küçülür, sevdan öyle büyük, Kaybettim sen olmadan varımı yoğumu. ​Zaman akar ama içimde durur acısı, Her gün yeniden başlar yalnızlık sancısı. Belki bir gün diner aşkın fırtınası, İçimde kanar durur gönül yarası. ​Unutamam, ne seni ne de o sevgiyi, Söküp atamam, içimdeki derinliği. Gözlerim seni arar, o eski günleri, Unutamam, unutamam seni… Herşeyi unuturum  Bütün dertlerimi En çok da kendimi Unutamam, unutmam seni… Fatih Mehmet Yiğit 

  KİMLİĞİM BİR GÜL DALI  Yitip giden bir bahar   İçimde deli bir rüzgâr   Peşimde karanlık adamlar   Sevdamı kurşunlar   Gölgeler uzar sokaklarda   Adımlar yankılanır yollarda   Bir çığlık saklıdır dudaklarda   Karanlığa sorular     Kurşunlar düşse de sevdamın üstüne   Yıkılmaz kalbim, dağlar gibi yine   Aşkım bir ateş, geceyi yakar   Özlemim rüzgâr, zincirleri kırar   Kız Kulesi bakar geceye   Martılar kanat çırpar hüzne   Rüzgâr taşır eski söze   Yüreğimde yaralar   Bir köprü yıkılır, taşları kanar   Üstünden geçmez artık insanlar   Sürgünüm kendi şehrimde ben   Sevdamı kurşunlar     Kurşunlar düşse de sevdamın üstüne   Yıkılmaz kalbim, dağlar gibi yine   Aşkım bir ateş, geceyi yakar   Özlemim rüzgâr, zincirleri kırar   Sensiz dü...

  Otuz Beş Yaş Yaş otuz beş! Yolun yarısı eder. Dante gibi ortasındayız ömrün. Delikanlı çağımızdaki cevher, Yalvarmak, yakarmak nafile bugün, Gözünün yaşına bakmadan gider. Şakaklarıma kar mı yağdı ne var? Benim mi Allahım bu çizgili yüz? Ya gözler altındaki mor halkalar? Neden böyle düşman görünürsünüz; Yıllar yılı dost bildiğim aynalar? Zamanla nasıl değişiyor insan! Hangi resmime baksam ben değilim: Nerde o günler, o şevk, o heyecan? Bu güler yüzlü adam ben değilim Yalandır kaygısız olduğum yalan. Hayal meyal şeylerden ilk aşkımız; Hatırası bile yabancı gelir. Hayata beraber başladığımız Dostlarla da yollar ayrıldı bir bir; Gittikçe artıyor yalnızlığımız. Gökyüzünün başka rengi de varmış! Geç farkettim taşın sert olduğunu. Su insanı boğar, ateş yakarmış! Her doğan günün bir dert olduğunu, İnsan bu yaşa gelince anlarmış. Ayva sarı nar kırmızı sonbahar! Her yıl biraz daha benimsediğim. Ne dönüp duruyor havada kuşlar? Nerden çıktı bu cenaze? Ölen kim? Bu kaçıncı bahçe gördüm tarum...