FATİH MEHMET YİĞİT

  İÇİMDEKİ SANCI... Yanar yüreğim yıldızların soğuk gölgesinde, bir çığlık yükselir sessizliğin en derin yerinden. Beni benden alan bu bitmeyen sancı, ne diner bir nefesle ne kanar durur zamanla. Dökülür duvarlar içimdeki depremle: bu sessizlik bana yalan, bu kabulleniş bana zul! Lakin ne vakit bir şafak sökse, donar içimde umudun ateşi, düşerim kimsesiz bir limanın kıyısına. Delice çarpan o yürek, bırakır yerini bir hiçliğe usulca. Tenime dokunan o buz gibi sabah, senin sesini getirir uzak diyarlardan; bıçak gibi saplanır yalnızlığım bağrıma. Nerdesin? Hangi rüzgâr sildi senin izini? Hangi deniz saklıyor gözlerinin o masmavi rengini? Kaç gece devrildi bu şehrin kaldırımlarında? Kaç mektup yandı ellerimde? Kaç şiir? Hasret ki bir pranga gibi bağlı bileklerime; çözsem kanar, bıraksam öldürür. Adını haykırırım gecenin en kör vaktinde, sesim döner, paramparça çarpar kendi yalnızlığıma. Bir serçe gibi ürkek sevmek değil bu benimki, bir bozkırda yankılanan çığlık gibi isyankâr! Özlemin ...

Fahişeler yolsuzluk yapanlardan daha namusludur; bedenini satan en fazla kendi ahlakından ödün verir. Tenini satsa da ülkesini satmaz, bir ulusun hakkını çalmaz, Kırk Haramilik yapmaz, koca bir ulusun ahlakını bozmaz. Fatih Mehmet Yiğit 

  Bir saray kuracağım: Han olmasın içinde, Kul, ırgat, açlık, horluk, kan olmasın içinde. Taşını yabancı ellerden getirmem hiç, Yeter kendi yurdumdan çıkan kerpiç... Çok yüksek olmasa da gök tepesi, Temelli olsun aydınlık her köşesi... Penceresi geniş olsun, girsin ışık, Yoksula her kapısı olsun açık... Kesmesin kıble rüzgârını hiçbir evin, Olmasın karartısı "filan beyin". Bir saray kuracağım, han olmasın içinde, Kul, ırgat, açlık, horluk, kan olmasın içinde... Toplayayım altüst edip yatan yerin, O eski alp adamların kemiklerini... Bulayım, çamurunu yoğurayım, Her kabire "Kemik!" diye bağırayım... ​Öyle edip kutsallaşsın dört duvarı, Çeşmesi, çiçekleri, geniş avlusu... Çiğneme kutsal yeri artık akılsızca, Yap sarayı, kur devletini, olsun eşsiz... ​Bekir Sıtkı Çobanzade ​Kırım Tatar Türklerinin ve esir Türkistan Türklerinin varlığı, kültürü ve özgürlüğü için mücadele eden; Türklük Bilimi, Türk Dili ve lehçeleri üzerine özgün çalışmalar yapan Macaristanda Turan dergis...

  📌 Milletimizin dehasının gelişmesi ve bu sayede lâyık olduğu uygarlık düzeyine ulaşması, şüphesiz ki yüksek meslekler sahiplerini yetiştirmekle ve millî kültürümüzü yükseltmekle mümkündür.  Gazi Mustafa Kemal Atatürk - 1922

 Odayı saran odun kokusu,  Dışarıda çiseleyen bir yağmur,  Sıcak bir çay...  Aklımda çocukluğumdan kalma bir masal... Nazım Hikmet

  İÇİMİZDEKİ SAVAŞ: Cherokee kabilesinin yaşlılarından biri torunlarına eğitim veriyordu. Onlara dedi ki:  İçimde bir savaş var. Korkunç bir savaş. İki kurt arasında: Bu kurtlardan birisi; korkuyu, öfkeyi, kıskançlığı, açgözlülüğü, kibri, acımasız olmayı, suçluluğu, küskünlüğü, Diğeri ise; huzuru, sevgiyi, umudu paylaşmayı, cömertliği,dinginliği, alçakgönüllülüğü, nezaketi, yardımseverliliği, dostluğu, anlayışı, merhameti ve inancı temsil ediyor. Aynı savaş sizin içinizde de sürüyor ve diğer tüm insanların içinde. Çocuklar anlatılanları anlamak için bir dakika düşündüler ve içlerinden biri büyükbabasına, -"Hangi kurt kazanacak?" diye sordu. Yaşlı Cherokee kısaca cevapladı: -"Beslediğiniz!" İçinizde ne beslerseniz savaşı o kazanır. Seçim sizin Ya Kötülük, Ya da İyilik!.. Ne ekersen onu biçersin İnsanlar ikiye ayrılır: İyiler ve kötüler İnsandan geriye iki şey kalır:iyilik ve kötülük Kişiden eki nerse kalur: Edgülük ve isizlik... Türk Atasözlerimizden TÜRK BİLGELİĞİ